قواعد درس دوم از كتاب اول دبيرستان :
توجه : هر گاه بخواهيم بدانيم كه فعلي ثلاثي مجرد است يا مزيد بي درنگ سراغ اولين صيغه ي ماضي مي رويم؛ حال اگر اين صيغه سه حرفي بود ، فعل ما « ثلاثي مجرد » است ؛ اگر بيشتر از سه حرف بود ، فعل ما « ثلاثي مزيد » است . ( با رباعي مجرد و مزيد بعدا آشنا خواهيم شد . )
نكته ي2 : به آيات زير توجه كنيد :
1- أمَرَ ربِّي بالْقِسْطِ .
2- ألنَّجْمُ و الشَّجُر يَسْجُدان .
3- إنّا فَتَحْنا لَكَ فَتحاً مُبينا .
فعل هاي : ( أمَرَ ، يَسْجُدان ، فَتَحْنا ) كه اولين صيغه ماضي آنها از سه حرف اصلي ( أمَرَ ، سَجَدَ ، فَتَحَ ) تشكيل شده است ؛ « ثلاثي مجرد » هستند.
تعريف ثلاثي مزيد : فعل هاي ثلاثي مزيد فعل هايي هستند كه اولين صيغه ي ماضي آنها ، از سه حرف بيشتر است ؛ مانند : كاتَبَ ، أرسَلُوا ، جَاهدوا .... كه اولين صيغه ي ماضي آنها ( كاتَبَ ، أرْسَلَ ، جَاهَدَ ) است .
توجه : در تعيين ثلاثي مجرد و مزيد بودن يك فعل ، ملاك اولين صيغه ي ماضي يعني ( مفرد مذكر غايب ) است.
نكته 3 : فعل هاي ثلاثي مزيد و مصدر هاي آنها داراي وزن هاي مشخصي هستند .
در آيات زير دقت كنيد :
1- أرْسَلْـنا رُسُلْنا بالبيِّناتِ 2- فَبِأيِّ آلاءِ رَبَّكُما تُكَذِّبان 3- والذّينَ هاجَرُوا وجاهَدُوا
فعل هاي ( أرْسَلْنا ، تُكَذِّبانِ ، جاهَدُوا ) ؛ كه اولين صيغه ي ماضي آنها از سه حرف بيشتر است أرْسَلَ ( رَسَلَ ) ، كَذِّبَ ( كَذِبَ ) ، جاهَدَ ( جَهِدَ ) « ثلاثي مزيد » ناميده مي شوند.
هرچه قالبي باشد ، ياد گرفتنش آسان تر است . تمامي افعال و مصدر هاي مزيد داراي قالب و قاعده هستند و ياد گرفتنشان آسان است. يعني باب هاي ثلاثي مزيد قياسي است و ثلاثي مجرد سماعي است .
ثلاثي : سه حرفي مزيد : اضافه دار ثلاثي مزيد : سه حرفي اضافه دار
نكته ي4: در اين درس با سه باب از باب هاي ثلاثي مزيد آشنا خواهيم شد . همان طور كه گفتيم ؛ ماضي ، مضارع و مصدر هاي ثلاثي مزيد همگي داراي قالب و وزن مشخصي هستند كه يادگيري آن ها را آسان تر مي كند.
چون زبان عربي و زبان قرآن ، زبان « حركت » است و با تغيير حركات معاني عوض مي شود ؛ پس رعايت دقيق حركات يكي از اصول آموزش دقيق زبان قرآني است.
نكته ي5: باب هاي ثلاثي مزيد:
(1) باب « إفعال »
1- ماضي اين باب بر وزن « أفْـعَلَ » است ، مثل : أحْسَنَ ، أرْسَلَ ، اَقْدَمَ
2- مضارع اين باب بر وزن « يُـفْعِلُ » است ، مثل : يُحْسِنُ ، يُرْسِلُ ، يُقْدِمُ
3- مصدر اين باب بر وزن « إفـعال » است ، مثل : إحسان ، إرْسال اِقدام
نكته ي 6: مصادر افعال « ثلاثي مجرد » و ماضي و مضارع آنها ، قالب مشخصي ندارد! پس بايد فقط با تكرار و تمرين و ديدن و شنيدن آنها را بايد ياد گرفت يعني سماعي مي باشد : مانند :
توجه : همه ي فعل ها ، چه مجرد چه مزيد ، داراي « مصدر » هستند و مصدر پايه و اساس فعل است.
(2 ) باب « تـفعيل »
نكته ي7:
1- ماضي اين باب بر وزن « فَعَّلَ » است ، مثل : عَلَّمَ ، كَذَّبَ ، قَدَّمَ
2 - مضارع اين باب بر وزن « يُفَعِّلُ » است ، مثل : يُعَلِّمُ ، يُكَذِّبُ ، يُـقَدِّمُ
3- مصدر اين باب بر وزن « تَفْعيل » است ، مثل : تَعْليم ، تَكْذِيب ، تَقديم
سوال1 : چرا فعل « عَلَّمَ » ثلاثي مزيد است؟
چون اولين صيغه ي ماضي آن « عَلَّمَ » بيشتر از سه حرف دارد؛ يعني ، چهار حرفي است ، زيرا حرف لام تشديد دارد.
سوال2 : صيغه هاي اول ماضي در دو باب « افعال » و « تفعيل » چند حرف زايد دارند؟
يك حرف زايد دارند ، مانند : أحْسَنَ ( ماضي باب افعال ) عَلَّمَ ( ماضي باب تفعيل ) هر كدام يك حرف زايد دارند ؛ « أ » در أحْسَنَ و « لـِ » در عَلَّمَ حروف زايدند.
( 3 ) باب « مُفاعَلَة »
نكته ي 8:
1- ماضي اين باب بر وزن « فاعَلَ» است ، مثل: كاتَبَ ، قاتَلَ ، خالَفَ
2- مضارع اين باب بر وزن « يُفاعِلُ » است ، مثل: يُكاتِبُ ، يُقاتِلُ ، يُخالِفُ
3- مصدر اين باب بر وزن « مُفاعَلَة » است ، مثل: مُكاتَبَة ، مُقاتَلَة ، مُخالَفَة
توجه : فعل هاي باب « مفاعله » براي تحقق يافتن ، به بيش از يك طرف نياز دارند ، مثلاً مكاتبه ( به هم ديگر نامه نوشتن ) مقاتَلَة ( هم ديگر را كشتن )
سوال3 : صيغه ي اول فعل ماضي در باب « مُفاعَلَة » چند حرف زايد دارد؟
يك حرف زايد دارد ، مانند : ( كاتَبَ ، قاتَلَ )، كه حرف زايد اين دو فعل « ا » مي باشد.
سوال4 : آيا تعداد حروف زايد باب هاي : ( إفعال ، تفعيل ، مُفاعَلَة ) با هم ديگر فرقي دارند؟
خير ، فرقي ندارند ، هر سه باب در اولين صيغه ي فعل ماضي فقط يك حرف زايد دارند.
سوال5 : چرا افعال « صادَقَ » و « كاتَبَ » ثلاثي مزيدند؟
چون اولين صيغه ي ماضي اين دو فعل ، از سه حرف بيشترند و هركدام يك حرف زايد « ا » دارند.
نكته ي9: در درس اول ياد آور شديم كه براي ساختن فعل امر حرف مضارع « تـ » حذف مي شود و به جاي آن يك همزه « ا » با حركت كسره ( ــِـ ) يا ضمه ( ــُـ ) آورده مي شود
حذف «تـ » آوردن همزه حركت دادن به همزه جزم آخر فعل
مانند : تَذْهَبُ ذْهَبُ اذْهَبُ اِذْهَبُ اِذْهَبْ = برو
توجه : اگر عين الفعل مضارع فتحه يا كسره باشد . حركت همزه در فعل امر« كسره » است ،
اگر عين الفعل مضارع ضمه باشد . حركت همزه در فعل امر « ضمه » است،
توجه : همزه فعل امر در باب إفعال هميشه « مفتوح » ( ــَــ ) است.
تُرْسِلُ فعل امرش مي شود اَ رْسِلْ ، تُـكْرِمُ فعل امرش مي شود اَ كْـرِِِمْ
سوال6 : براي ساختن فعل امر چه نيازي به همزه داريم؟
چون در ساختن فعل امر « تـ » از آغاز مضارع مي افتد و حرف بعد از آن ساكن است و در عربي هم مانند فارسي حرف ابتداي كلمه نمي تواند ساكن باشد ، (ابتدا به ساكن قابل خواندن نيست ) براي رفع اين مشكل همزه اي در آغاز فعل امر مي آوريم و سپس متناسب با حركت عين الفعل مضارع به آن حركت مي دهيم.
سوال7 : آيا هميشه در ساخت فعل امر نياز به همزه داريم؟
خير، هر گاه پس از حذف حرف مضارع « تـ » مواجه با حركت ساكن نشديم ، ديگر نيازي به آوردن همزه نداريم ؛ مانند :
فعل امرش مي شود
تُجاهِدُ فعل امرش مي شود جاهِدْ ، تُعَلِّمُ فعل امرش مي شود عَـلِّمْ
توجه : به ياد داشته باشيم كه آخر فعل هم مجزوم مي شود .
سوال8 : فرق ميان « اَكْرَمَ » و « اَكْرِمْ » از لحاظ معني چيست؟
« اَكْرَمَ » فعل ماضي باب افعال است به معني « گرامي داشت » و« اَكْرِمْ » فعل امر باب افعال است ( همزه اش مفتوح است ) به معني « گرامي بدار ».
جد ول صرف باب هاي مزيد
|
ماضي |
مضارع |
مصدر( نام باب ) |
امر |
حروف اصلي |
حروف زايد |
|
اَفْـعَلَ |
يُـفْعِلُ |
إفـعال |
اَفْـعِـلْ |
ف ، ع ، ل |
أ( همزه ) |
|
أحْسَنَ |
يُحْسِنُ |
إحسان |
أحْسِنْ |
ح ، س ، ن |
أ( همزه ) |
|
فَـعَّـلَ |
يُـفَـعِّـلُ |
تـَفْعيل |
فَـعِّـلْ |
ف ، ع ، ل |
تكرار عين |
|
عَـلَّمَ |
يُـعَلِّمُ |
تـعْليم |
عَـلِّمْ |
ع ، ل ، م |
تكرار لام |
|
فاعَلَ |
يُـفاعِلُ |
مُفاعَلَة |
فاعِلْ |
ف ، ع ، ل |
الف |
|
كاتَـبَ |
يُـكاتِبُ |
مُـكاتَبَة |
كاتِبْ |
ك ، ت ، ب |
الف |
نكته ي مهم : در باب تفعيل ، فعل هاي ماضي و مضارع و امر در عين الفعل تشديد دارند و ضمناً همزه ي فعل امر در باب افعال قطع و « مفتوح » است.