|
آموزش زبان عربی - تعلیم اَللغة العَربیة درباره وبلاگ این وبلاگ را برای بهتر یاد گرفتن زبان عربی ایجاد نمودم،باشد که محقق گردد . ودر صورت نیاز و انتقاد به ایمیل mb_5105@yahoo.com پیام بفرستید . آخرین مطالب آرشيو وبلاگ
لینک های مفید چت باکس شنبه چهاردهم آبان 1390 :: 1:4 :: نويسنده : م بایگانی
ترجمه دروس عربی دوم عمومی درس اول پروردگارا، سینه ام را برایم فراخ کن (بگشای ) و کارم را برایم آسان گردان و گره از زبانم باز کن تا سخنم را بفهمند. خدایا مرا از تاریکی های پندار خارج کن و مرا با نور فهم گرامی بدار. خدایا درهای رحمتت را برما بگشای. و گنجینه های دانش هایت را برما باز کن. پروردگارا.... پروردگارا آسان بگیر و سخت نگیر. خدایا قلبم را شاد کن. خدایا راه آسانی را به سوی محبتت به من نشان بده. خدایا برای شیطان راهی بر عقل من قرار نده. و راهنمایی برای باطل بر کار من قرار نده. خدایا بندگی ات را به ما الهام کن و گناه به درگاهت را از ما دور کن. [ امید ما] به رحمتت است ای مهربان ترین مهربانان. ادامه مطلب ... شنبه هجدهم اردیبهشت 1389 :: 0:35 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس دهم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني ) : نواسخ : حروف مًشبهه بالفعل يكي ديگر از نواسخي كه در عالم كلمات ظاهر ميشود و احكام قبلي جمله را « نسخ » ميكند ( باطل ميكند ) و حكم جديدي را براي جمله وضع مينمايد ، « حروف مشبهه بالفعل » هستند . مانند : اَلـلّــهُ غفورٌ رحيمٌ = اِنَّ الـلّــهَ غَـفـورٌ رَحــيــمٌ مبتدا و مرفوع خبر و مرفوع حرف مشبهه اسم اِنَّ و منصوب خبر اِنَّ و مرفوع اَلْمُـــسلـــمونَ مُـــتَّــحِــدُونَ = لَــيـــتَ الْمُسلمينَ مُـــتَّـــحِــدُونَ . مبتدا و مرفوع با واو خبر و مرفوع با واو حرف مشبهه اسم لیت و خبر لیت و منصوب با ياء مرفوع با واو « اِنّ » و « لَيتَ » بر سر جملات اسميه درآمده و تغييراتي را در آنها بوجود آوردهاند . نكتهي مهم 1 : حروف مشبهةٌ بالفعل بر سر جملات اسميه داخل ميشوند و علاوه بر تاثير در معناي جملات « مبتدا » را به عنوان « اسم » خود منصوب ــَــًـ ميكنند و « خبر » را به عنوان « خبر » خود « مرفوع ــُــٌـ » ميسازند . حروف مشبهةٌ بالفعل عبارتند از : اِنَّ : همانا ، بدرستي كه ، اَنَّ : كه ، اين كه ، كَاَنَّ : گويي ، مثل اين كه ، لَيتَ : كاش ، اي كاش ، لكِنَّ : ليكن ، ولي ، اما ، لَعَلَّ : شايد ، اميد است .
ادامه مطلب ... دوشنبه بیست و سوم فروردین 1389 :: 0:50 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس نهم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني ) : نواسخ : افعال ناقصه گاهي براي فعلها و اسمها كلمه هايي وارد مي شوند كه در حركت آخر آنها تغييراتي ايجاد مينمايند . مانند : حروف ( اَنْ ، لَمْ ، فِي ) در حركت آنها ايجاد كرده است . يجْلِسُ = أنْ + يجْلِسُ = اَنْ يجْلِسَ ، ينْصُرُ = لَمّا + ينْصُرُ = لَمّا ينْصُرْ اَلْمدرسةُ = في + ألْمَدرسةُ = في ألْمدرسةِ افعال ناقصه : فعلهايي هستند كه بر سر جملات اسميه ميآيند و با آمدن آنها تغييراتي از نظر اعراب و معني ، در جملات اسميه به وجود ميآورند . مانند : اَلرَّبــــــيــعُ لَـــــطــيــــــفٌ . ( جملهي اسميه ) بهار لطيف است . كــــــانَ اَلرَّبــيــعُ لَــطــيـــفاً . ( جملهي اسميه ) بـهار لطيف بود . فعل ناقصه اسم كان مرفوع خبر كان منصوب ادامه مطلب ... چهارشنبه پنجم اسفند 1388 :: 22:18 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس هشتم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني ) : « فعل معلوم ، فعل مجهول » تعريـف فعل معلوم: فعلي كه فاعل و انجام دهندهي آن مشخص است ، فعل معلوم نام دارد . تعريـف فعل مجهول : فعلي كه فاعل وانجامدهندهي آن مشخص نيست ، فعل مجهول نام دارد. هر روز در اطراف ما هزاران كار صورت ميگيرد كه ما از همهي آنها و انجام دهندگان آن كارها بي خبر هستيم و نميدانيم چه كسي آن كارها را انجام داده است ، گاهي هم انجام دهندگان كارها براي ما مشخصاند و ما آنها را ميشناسيم. مثلاً به دو جملهي زير نگاه كنيد در جملهي اول انجام دهندهي كار براي ما مشخص است و در جملهي دوم ، انجام دهندهي كار را نميشناسيم. مدير زنگ مدرسه را زد . (فاعل مشخص است ) زنگ مدرسه زده شد . ( فاعل نامشخص است ) ادامه مطلب ... شنبه هفدهم بهمن 1388 :: 21:38 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس هفتم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني ) : اعراب فعل مضارع ( 2 ) جزم در درس قبل گفتيم كه فعل مضارع داراي سه نوع اعراب است : 1- مضارع مرفوع 2- مضارع منصوب 3- مضارع مجزوم با اعراب فعلهاي مضارع مرفوع و منصوب آشنا شديم : در اين درس با اعراب فعل مضارع مجزوم آشنا ميشويم : 3- مضارع مجزوم : هرگاه يكي از حروف جازمه (جزم دهنده) بر سر فعل مضارع درآيند ، فعل مضارع را « مجزوم » ميكنند ، مانند : لا تَــحْــزَنْ ، إِنَّ اللهَ معنا ! ألتَّلاميذُ لَــمْ يــقَصِّـــروا في أَداءِ واجِبِهم . حرف جازمه مضارع مجزوم ب سکون حرف جازمه مضارع مجزوم با حذف نون اعرب توجه : مجزوم : يعني « ساكن ــْـ » كردن حركت حرف آخر فعل مضارع در صيغههايي كه « ضمه ــُـ » دارد و حذف نون اعراب در بقيهي صيغههاي فعل مضارع ( غير از صيغهي جمع مونث مخاطب كه مبني ميباشند ). نون حذف نمی گردد.
ادامه مطلب ... یکشنبه چهارم بهمن 1388 :: 1:6 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس ششم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني ) : اعراب فعل مضارع ( 1 ) رفع و نصب فعل مضارع جز در دو صيغهي جمع مونث غايب و مخاطب در بقيهي صيغهها « معرب » است و مانند كلمات معرب علامتهاي ( رفع ــُـ ، نصب ــَـ ، جزم ــْـ ) را ميپذيرد ، بنابراين فعل مضارع از نظر اعراب بر سه قسم است : اعراب فعل مضارع : 1- مضارع مرفوع 2- مضارع منصوب 3- مضارع مجزوم در اين درس با فعل مضارع مرفوع و منصوب آشنا ميشويم و مضارع مجزوم را در درس آينده ( درس هفتم ) ميخوانيم . ادامه مطلب ... یکشنبه بیست و نهم آذر 1388 :: 0:5 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس پنجم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني ) : الِاضافةُ ( مضاف و مضاف اليه ) و الِصِّـفةُ (موصوف و صفت )(منعوت و نعت ) 1- اضافه ( مضاف و مضاف اليه ) عبارتند از : هرگاه در زبان عربي اسمي به يك كلمه ي ( معرفه ) اضافه شود و هر دو جزء آنها وجود خارجي داشته باشند ، و روي هم يك كلمه را تشكيل بدهند را تركيب اضافي مي گويند و به اسم اول « مضاف » ( اضافه شده ) و به اسم دوم « مضاف اليه » اضافه شده به سوي آن گفته ميشود . مانند : مـاءُ اَلْـبِـئـرِ اَشجارُ الْغـابَـةِ رَفــيــقُــكَ عَــمَـلَـــهُ مضاف و مضافاليه مضاف مضافاليه مضاف مضافاليه مضاف مضافاليه نكتهي مهم : هرگاه ضماير متصل ( ـه ، ـها ، ـهما ، ـهُم ، ـهُنَّ ، ـكَ ، ـكِ ، ـكُما ، ـكُم ، ـكُنَّ ، ـي ، ـنا ) به اسمي متصل شوند ، آن تركيب حتماً اضافي (مضاف و مضاف اليه) است. مانند : كـِتـا بُـــــهُ اَعْمــالــــي مُـعَلّـِمُـــــكُم مضاف مضافاليه مضاف مضافاليه مضاف مضافاليه خصوصيات مضاف : مضاف هيچگاه « تنوين ( ـًــٍــٌـ ) » و « الـ » نميپذيرد . مانند : بـــابُ اَلْمَدْرَسَـــةِ قَـــلَـــمُ اَلطّالِــبِ مضاف بدون « ال» و «تنوين» مضاف بدون « ال» و «تنوين» خصوصيات مضاف اليه : مضافاليه معمولاً اسمي معرفه ( ضمير يا اسم علم يا اسم داراي الـ ) كه هميشه مجرور است . واگر ضمير باشد مبني و محلاً مجرور مي باشد . مانند : كِتابُ الــطّـالــبِ مَدْرَسَةُ عَـلـي قَـلـَمـي مضاف اليه و مجرور مضافاليه و مجرور مضافاليه مبني محلاً مجرور مضاف و مضافاليه معمولاً به صورت زير ميآيند : اسم + اسم اســـم + ضميرمتصل عَبدُ + اللهِ = عبدُ اللهِ أعمال + ـكُم = اَعْمالُـكُم يوْمُ + الدّينِ = يومُ الدّينِ أب + ـي = اَبـــي
ادامه مطلب ... شنبه بیست و یکم آذر 1388 :: 1:20 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس چهارم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني) : اعراب محلي و اعراب تقديري تعريف اعراب محلي : به اعرابي گفته مي شود كه كلمه اي مبني در محلي قرار گيرد كه نشود آن را تغيير داد . وچون تمامي كلمات مبني ، حركت حرف آخرشان تغيير ناپذير است و بر اساس نقش و جايگاهي و محلي كه در جمله دارند ، اعراب آنها را تعيين ميكنيم ، به همين دليل نوع اعراب آنها « محلي » است . مانند : كلمهي ( هذا ) در عبارات زير: جاءَ هذا الـطَـالـبُ رَاَيتُ هذا الـطَـالـبَ . نَظَرْتُ إلي هذا الـطَـالـبِ . فاعل و محلاً مرفوع مفعولٌ به و محلاً منصوب مجرور به حرف جرّ محلاً ادامه مطلب ... چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388 :: 18:52 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس سوم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني) : جمع مونث سالم و اسماء ممنوع من الصرف در درس قبل با سه نوع علامت هاي فرعي اعراب ( جمع مذکر سالم ، اسم مثني ، اسماء خمسه ) آشنا شديم. در اين درس ، با دو نوع ديگر اعراب فرعي آشنا مي شويم . 4- جمع مونث سالم : جمع مونث سالم فقط داراي علامت ( ات ) مي باشد . مانند : عالماتٌ معلماتٌ ، طالباتٌ و ... هر گاه اسم مفرد مونث با ( ات ) جمع بسته شود به هنگام جمع بسته شدن ( ة ) تاي گردآن از آخر اسم مفرد مونث حذف مي شود . مانند : آيةٌ = آياتٌ ..... تلميذةٌ = تلميذاتٌ ..... مومنةٌ = مومناتٌ در جمع مونث سالم اعراب رفع ( ــُــٌــ ) و جر ( ــِــٍـ ) ، اصلي مي باشند . مانند : جاءَتِ الْمُعلِّماتُ . معلم هاي زن آمدند . كه « الْمُعلِّماتُ » فاعل و مرفوع وعلامت رفع آن ضمه ي ظاهري ( اصلي ) مي باشد . نَظَرْتُ الي الْمعلِّماتِ . به معلم هاي زن نگاه كردم . كه « الْمعلِّماتِ » مجرور به حرف جر است وعلامت جر آن كسره ي ظاهري ( اصلي ) مي باشد . وعلامت نصب ( ــَــًـ ) آن ، ديگر با علامت نصب نمي باشد بلكه به نيابت آن علامت ، علامت جر ( ــِــٍـ ) مي گيرد . كه به آن اعراب نيابي مي گويند . مانند : رَاَيتُ الْمعلِّماتِ . معلم هاي زن را ديدم . كه « الْمعلِّماتِ » مفعول به و منصوب است . نتيجه : اين كه در جمع مونث سالم ، كسره ( ــِـ ) علاوه بر علامت جر بودن ، علامت نصب هم مي باشد . 5- اسماء ممنوع من الصرف يا اسم هاي غير منصرف : به اسم هايي كه علامت هاي تنوين و كسره ( ــِـ ) را بپذيرد . ( منصرف ) مي گويند . مانند : رجلٌ ، سيارةً ، فاكهةٍ و به اسم هايي كه علامت هاي تنوين و كسره ( ــِـ ) را نــپذيرد ( غير منصرف ، ممنوع من الصرف ) مي گويند . مانند : فاطمة ، فلسطين ، ايران ، اَجْـمَل ، فرعون در اسم هاي غير منصرف علامت رفع ( ـُــٌـ ) و علامت نصب ( ـَــً ) ، اصلي مي باشد . مانند : جاءَتْ فاطمةُ . فاطمه آمد . كه « فاطمةُ » فاعل و مرفوع وعلامت رفع آن ضمه ي ظاهري ( اصلي ) مي باشد . رَاَيتُ فاطمةَ . فاطمه را ديدم . كه « فاطمةَ » مفعول به و منصوب وعلامت نصب آن فتحه ي ظاهري ( اصلي ) مي باشد . وعلامت جر ( ــِــٍـ ) آن ، ديگر با علامت جر نمي باشد بلكه به نيابت آن علامت ، علامت نصب ( ــَــًـ ) مي گيرد . كه به آن اعراب نيابي مي گويند . مانند : نَظَرْتُ الي فاطمةَ . به فاطمه نگاه كردم . كه « فاطمةَ » مجرور و علامت جر ( ــِــٍـ ) آن ، علامت نصب ( ــَــًـ ) مي باشد . كه نياباً مجرور است . اَرْسَلْنا الي فرعونَ رسولاً . كه فرعون مجرور به حرف جر ( الي ) و علامت جر ( ـِــٍ ) آن ، فتحه ( ـَـ ) مي باشد . حالا مهم تريـن اسم هاي غير منصرف عبارتند از : 1- علم مونث : اين اسم ها ، همان اسم هاي خاص ( اشخاص ) مونث هستند . مانند : فاطمة ، مريم ، حمزة ، معاوية ، زينب ، و .... 2- نام اغلب شهر ها و كشورها مونث مي باشند وبه همين جهت مي توان آن ها را جزء علم مونث به حساب آورد. مانند: اصفهان ، بغداد ، شيراز ، ايران ، فلسطين ، دمشق ، طهران ، و.... 3- علم غير عربي : اسم هاي خاص غير عربي كه از زبان هاي ديگر وارد زبان عربي شده است . مانند : ابراهيم ، سليمان ، يوسف ، بهزاد ، داريوش ، بهروز ، خشايار ، و..... 4- صفت بر وزن « اَفْعَل » مانند : اَفْضَل ، اَعلَم ، اَجْمُل ، اَحْمَر ، اسود ، اَكبُر ، اَزهَد ، و..... 5- جمع مكسر بر وزن « مَفاعِل » و « مَفاعيل » مانند : مساجد ، اَكابر ، معابد ، مشارِب ، مصابيح ، تواريخ ، قناديل ، مكاتيب ، و ..... تذکر مهم : اسم هاي غير منصرف در دوصورت جر( ــِـ ) آن ها به كسره ( ــِـ ) مي باشد و مي تواند كسره بپذيرد : 1- در صورتي كه اسم غير منصرف ، مضاف قرار بگيرد . مانند : « اَصبحَ السكّاكي َّ مِنْ اَعْظَمِ عُلَماءِ عصرِهِ » . ( سكاكي از بزرگ ترين دانشمندان زوزگارش شد ) . كه « اَعْظَمِ » اسم غير منصرف است ولي چون اضافه شده علامت آن ، كسره ( ــِـ ) است . 2- واگر ( الـ ) بگيرد علامت جر آن ، كسره ( ــِـ ) است . مانند : « طَلَبَ والِدي مِنْ اَقْرِبائِهِ اَلْمُساعَدَةَ في جَمعِ اَلْمَحاصيلِ » . ( پدرم از نزديكانش در جمع آوري محصولات درخواست كمك نمود ) . كه « الْمَحاصيل » اسم غير منصرف است و چون ( الـ ) دارد علامت جر آن ، كسره ( ــِـ ) مي باشد . و نتيجه : اين كه در اسم هاي غير منصرف ، فتحه ( ــَـ ) علاوه بر علامت نصب بودن ، علامت جر ( ــِـ ) هم مي باشد .
چهارشنبه ششم آبان 1388 :: 18:48 :: نويسنده : م بایگانی
قواعد درس دوم از كتاب دوم دبيرستان ( تجربي و رياضي و فني) : اعراب اعراب چيست ؟ به حرکات و تغييرات آخر کلمات معرب در جمله ، اعراب مي گويند . وانواع اعراب عبارتند از : 1- رفع يا مرفوع : به كلمه اي كه علامت رفع ( ــٌـ ) داشته باشد ، مرفوع مي گويند . مانند : محمدٌ ، علي 2- نصب يا منصوب : به كلمه اي كه علامت نصب ( ــًـ ) داشته باشد ، منصوب مي گويند . مانند : محمداً ، علياً 3-جر يا مجرور : به كلمه اي كه علامت جر ( ــٍـ ) داشته باشد ، مجرور مي گويند. مانند : محمدٍ ، علي 4- جزم يا مجزوم : به كلمه اي كه علامت ساكن ( ــْـ ) داشته باشد ، مجزوم مي گويند. مانند : لاتَذهَبْ ذَهَبَ الطّالِبُ ( طالِبٌ ) رَاَيتَ الطّالِبَ ( طالِباً ) نَظَرْتُ اِلي الطّالِبِ ( طالِبٍ ) توجه : علامت هاي اعراب کلمات ، معمولا با علامت هاي ( ـُــٌــَــًـِــٍـْـ ) نشان داده مي شود که به آن ها ( علامت هاي اصلي اعراب ) مي گويند . بايد بدانيم که هميشه علامت هاي اعراب کلمات ، اصلي نبوده و نشا نه هاي فوق را نمي گيرد. مثلا اسم هاي مثني و جمع هاي سالم و اسماء خمسه علامت هاي ( ـُــٌــَــًـِــٍـْـ ) را نمي پذيرند پس اين گونه اسم ها ،چگونه اعراب مي پذيرند؟ پاسخ به اين سوال ، موضوع قواعد اين درس و درس آينده مي باشد. در عالم كلمات نيز گاهي حرف يا حركتي جانشين علامت هاي اصلي قرار مي گيرد و وظيفه ي آن ها را ايفا مي كنند كه به آن ها اعراب فرعي مي گويند .
ادامه مطلب ... پنجشنبه سی ام مهر 1388 :: 19:52 :: نويسنده : م بایگانی
خلاصه ی کتاب اول دبیرستان « انواع جمله» جمله در زبان عربي بر دو نوع است : 1) جمله ي اسميه ، 2) جمله فعليه . 1)جمله اسميه : جمله اي است كه معمولا با اسم آغاز مي شود و دو ركن دارد : مـــبـتدا + خـبــر تعريف مبتدا : مبتدا اسمي است كه غالبا در اول جمله ي اسميه مي آيد و در باره ي آن خبري مي دهيم. تعريف خبر: خبركلمه يا جمله اي است كه معمولا بعد از مبتدا آمده و معني مبتدا را كامل مي كند، مانند : اَلْعِـلْـمُ مُفـيدٌ . محمّدٌ تلميذٌ . مبتدا و مرفوع خبر و مرفوع مبتدا و مرفوع خبر و مرفوع 2) جمله ي فعليه : جمله اي است كه غالبا با فعل شروع مي شود و دو يا سه ركن دارد ، مانند : جاءَ علي قَـرَ أتْ الطّــالبةُ اَلْـقرآنَ . فعل فاعل و مرفوع فعل فاعل و مرفوع مفعول به و منصوب نكته مهم1 : فاعل مرفوع است و علامت رفع غالبا ( ــُـــٌـ ) مي باشد. نكته مهم2 : مفعولٌ به منصوب است و علامت نصب غالبا ( ــَـــًـ ) مي باشد .
قواعد درس اول اسم از نظر شناخت : نكره و معرفه
ادامه مطلب ... موضوعات
پيوندها
لینک های مفید |
||||||||||||||||||||||||||
|
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است |طراحی : پیچک
|